![]() |
![]() |
|
| و تنهایی را ترجیح داد |
|
به یاد آرزوهایی که می میرند، سکوتی می کنم به بزرگی فریاد. خدایا اگه من این دنیات رو تحمل می کنم به وعده ای که دادی امیدوارم خدایا یادت هست قول دادی بعد این دنیا من رو می بری ی جای قشنگ یادته گفتی اونجا دیگه کسی نمی تونه روی دروغهاش نقاب مهربونی بزنه اینو می دونم که اگه جای من وسط جهنم اون دنیات باشه قشنگتر از اینجاست دیگه خسته شدم پس کی منو از اینجا می بری تا کی باید در حسرت اون دنیا قشنگت بمونم نکنه تو هم مثل آدمهای این دنیا قول هایی رو که دادی از یاد ببری ؟ بغض کن اما نبار خشک شو اما نریز کم نشو بی حوصله گم نشو بی ردپا رد شو از این حال بد دیر کن اما بیا... |
|
+ نوشته شده در
ساعت 23:39 توسط فرشید |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
بمون و لحظه ای درنگ کن
بمون و کمی تردید کن به یاد آور خدایی را که تنهاست حس کن که تنهایی و باور کن که تنها می مانی بمون و نگاه کن ، کمی تردید کن خدا از روح تنهایی اش در تو دمیده بمون و به یاد داشته باش که تنهایی و خدایت تنهاترین زیر لب زمزمه کن به نام او که تنهاست... |
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 |
|
RSS
|